نقد و بررسی محمد آهنگری اصل، پراپ فنفیکس و بروکر موند اف ایکس: رایگان چه چیزی را می‌فروشد؟

۱بیوگرافی و سابقهٔ محمد آهنگری اصل: “نابغهٔ ترید”، به روایتِ جیبِ خودش!

بیایید از القابِ پرطمطراق شروع کنیم. وقتی وارد صفحهٔ رسمیِ معرفی ایشان در سایتِ خودشان (فنفیکس) می‌شوید، زیرِ اسمشان با فونتِ درشت نوشته شده: “The Best Iranian Trader” (بهترین تریدر ایران). منبع. شاید بپرسید کدام نهادِ بین‌المللی، کدام مسابقاتِ جهانیِ حسابرسی‌شده یا کدام رتبه‌بندیِ مستقلی این مدال را به سینهٔ ایشان زده است؟ هیچ‌کس! خودشان دستور داده‌اند تایپیستِ سایتشان این جمله را زیرِ عکسشان بنویسد. اعتمادبه‌نفس چیزِ خوبی است، اما “بهترین” در زبانِ فارسی صفتِ تفضیلی است. صفتِ تفضیلی نیاز به مقایسه دارد و مقایسه در بازارِ مالی یعنی عدد و استیتمنت. وقتی بدونِ عدد روی سایتِ خودت می‌نویسی “من بهترینم”، اسمش اعتمادبه‌نفس نیست، شوخی با شعورِ مخاطب است.

اما شاهکارِ اصلی، ماجرای “نابغه” شدنِ ایشان است. در اسفند ۱۴۰۲، ناگهان پنج رسانهٔ مختلف در یک روز به وحیِ الهی رسیدند و متنی کلمه‌به‌کلمه یکسان را منتشر کردند: خبرگزاری آنا، روزنامهٔ آرمان امروز، بهارنیوز، موبوارز و رمزارزیار (که آخری دست‌کم شرافت به خرج داد و بالایش تگِ “رپورتاژ آگهی” زد). جملهٔ آغازینِ این کشفِ تاریخی این بود:

“محمد آهنگری اصل تریدر نابغه با بیش از ۱۱ سال سابقهٔ درخشان در بازار مالی فارکس، کارآفرین و مدیرعامل شرکت‌های آکادمی خلاق، معامله‌گران استراتژیک، تأمین سرمایهٔ فنفیکس و بروکر موند اف ایکس می‌باشد.”متن یکسان در ana.ir، baharnews.ir، armandaily.ir، moboarz.com

در تاریخِ علم و اقتصاد، همیشه دیگران بودند که پس از دیدنِ دستاوردهای یک فرد، به او لقبِ “نابغه” می‌دادند. اما این‌جا با پدیدهٔ نوظهوری روبه‌رو هستیم: اولین نابغهٔ تاریخ که خودش دست در جیبش کرده، متنِ نبوغش را تایپ نموده، کارت‌به‌کارت کرده و به روزنامه‌ها پول داده تا به مردم خبر بدهند که ایشان نابغه است!

حالا برویم سراغِ جزئیاتِ این نبوغ در بیوگرافیِ رسمیِ سایتشان. من کلمه‌ای اضافه نمی‌کنم، فقط ترجمه می‌کنم و به یک عبارتِ طلایی اشاره می‌کنم:

“By his own account he started with roughly $5,000, and the combined profit and loss across those years came to nearly half a million dollars. Over those five years he lost more than sixty trading accounts… In 2019… closing it up 68 percent… managed over ten million dollars of investor capital for six months.”بیوگرافی رسمی، fenefx.com/en/mohammad-ahangari-asl

دقت کردید؟ “By his own account” یعنی “به گفتهٔ خودش!” این عبارت را من ننوشته‌ام. این را نویسندهٔ استخدام‌شدهٔ سایتِ خودشان نوشته است! یعنی حتی کپی‌رایترِ سایتِ فنفیکس هم وقتی ادعایِ تبدیلِ ۵ هزار دلار به نیم میلیون دلار و مدیریتِ ۱۰ میلیون دلار سرمایه را شنیده، وجدانش اجازه نداده بدونِ سلبِ مسئولیت بنویسد و قیدِ “به ادعای خودش” را چسبانده تنگِ جمله تا فردا یقهٔ او را نگیرند!

البته یک احتمال دیگر هم هست و از انصاف نگذریم. در انگلیسی دو عبارت داریم که فقط در یک حرفِ اضافه با هم فرق دارند: “by his own account” یعنی “به روایتِ خودش”، و “in his own account” یعنی “در حسابِ خودش”. شاید کپی‌رایترِ بیچاره می‌خواسته دومی را بنویسد و انگلیسی‌اش به اندازهٔ ادعاهای رئیسش بین‌المللی نبوده! حالا جمله را با هر دو ترجمه بخوانید. ترجمهٔ اول: “به روایتِ خودش، با ۵ هزار دلار شروع کرد و به نیم میلیون دلار رسید.” ترجمهٔ دوم: “در حسابِ خودش، با ۵ هزار دلار شروع کرد و به نیم میلیون دلار رسید.” در اولی نویسنده دارد از ادعا فاصله می‌گیرد. در دومی نویسنده دارد به ما می‌گوید نیم میلیون دلار در حسابی هست که هیچ‌کس جز صاحبش ندیده! یعنی یا سایتِ “بهترین پلتفرمِ امارات” کسی را نداشته که فرقِ by و in را بداند، یا داشته و او هم ترجیح داده پای این ادعا را امضا نکند. در هر دو حالت نتیجه یکی است: آن نیم میلیون دلار فقط در حدِ یک جمله روی یک سایت وجود دارد. نه لینکی، نه استیتمنتی، نه سروری مستقل.

در همان متن نوشته شده که ایشان بیش از ۶۰ حساب معاملاتی را سوزانده است. من به کسی که حساب سوزانده نمی‌خندم. خودم هم در سال ۲۰۱۶ شکستِ سنگینی خوردم و داستانش در همین سایت هست. اما تفاوتِ یک معامله‌گر با یک داستان‌سرا این است که بعد از ادعایِ عبور از بحران، ۴ سال استیتمنتِ زنده روی سرورِ بین‌المللی می‌گذارد، نه اینکه بگوید “به جانِ خودم در سال ۲۰۱۹ شصت‌وهشت درصد سود کردم و ۶ ماه هم ۱۰ میلیون دلار دستم بود!” خب بعد از ۶ ماه چه شد؟ آن ۱۰ میلیون دلار سود کرد یا رفت کنارِ همان ۶۰ حسابِ قبلی؟ سکوتِ مطلق.

اما کمدیِ اصلی زمانی شروع می‌شود که ادعاهای سابقه و جوایزِ ایشان را کنارِ تقویمِ میلادی و شمسی می‌گذاریم:

ماشینِ زمانِ آقای آهنگری واقعاً شگفت‌انگیز کار می‌کند! در اسفند ۱۴۰۲ به روزنامه‌ها می‌گویند “۱۱ سال سابقه”، و دو سال بعد در سایتشان می‌شود “بیش از ۱۵ سال سابقه”. یعنی در هر سالِ تقویمی، ایشان دو سال پیرتر و باتجربه‌تر می‌شوند! از آن شاهکارتر، ادعایِ سخنرانیِ آذر ۱۴۰۴ است: پلتفرمی که دامنه‌اش در نوامبر ۲۰۲۳ ثبت شده و شرکتش در فوریه ۲۰۲۴ به دنیا آمده (یعنی کلِ عمرش به دو سال نمی‌رسد)، توانسته “۳ سال پی‌درپی در امارات جایزهٔ بهترین پلتفرم” را بگیرد! یعنی این پلتفرم یک سال قبل از اینکه اصلاً متولد شود هم در دبی جایزه گرفته است!

دربارهٔ Companies House هم شرط انصاف را رعایت می‌کنم: ممکن است سهام‌دار باشد نه مدیر، یا شرکت به نام دیگری ثبت شده باشد. اگر شماره ثبت را بفرستند، همین‌جا می‌گذارم.

جمع‌بندیِ این بخش یک خط است: در بازارهای مالی، نبوغ را با Myfxbook اندازه می‌گیرند، نه با فیشِ واریزیِ رپورتاژ آگهی.

۲بررسی دورهٔ رایگان صفر تا هزار فارکس: وقتی پنیرِ رایگان، شما را به مسلخ هدایت می‌کند

بیایید منصف باشیم: دورهٔ “صفر تا هزار” واقعاً رایگان است. ۳۲ جلسه، ۱۶۰۰ دقیقه ویدیو، بدون اینکه از شما شماره کارت بخواهند. اما بیایید ببینیم این سفرهٔ صلواتی کجا پهن شده است؟ روی یک سایتِ دانشگاهی؟ خیر. صفحهٔ رسمیِ این دوره دقیقاً روی دامنهٔ پراپ‌فرمِ ایشان (فنفیکس) قرار دارد: fenefx.com/en/learn-forex. و چه تصادفِ شیرینی! درست بغلِ دکمهٔ “تماشای ویدیوها”، یک دکمهٔ درخشانِ دیگر چشمک می‌زند: “Start a challenge” (خرید چالش پراپ)! اصلاً نیازی نیست من ذهن‌خوانی کنم. خودشان در همان صفحه با صداقتِ کامل هدفِ دوره را لو داده‌اند:

“A bridge to real capital. After the course, prove your skill in the FeneFX prop challenge and get funded with real capital to trade.”صفحهٔ دوره

“Session 31 · Preparing for the prop challenge.”فهرست جلسات، همان صفحه

“The course is free. Start it, then get funded by FeneFX prop.”جملهٔ پایانی، همان صفحه

“…both to pass on his experience to young Iranians and to recruit the best of them into his trading room… every link a trader needs along the way: training, funding, technical infrastructure, oversight, built in-house.”بیوگرافی رسمی، منبع

جملهٔ آخرِ بیوگرافی را قاب بگیرید: “آموزش، تأمین سرمایه، زیرساخت فنی و نظارت، همه در داخلِ مجموعه (In-house) ساخته شده است.” بیایید این جملهٔ شیکِ انگلیسی را به فارسیِ روان ترجمه کنیم: یعنی کسی که به شما یک استراتژیِ چشمی یاد می‌دهد، همان کسی است که به شما بلیطِ آزمون می‌فروشد، همان کسی است که سرورِ آزمون زیرِ دستش است، و در نهایت، همان کسی است که خودش بر خودش نظارت می‌کند که آیا حقِ شما را خورده یا نه! در کدام دادگاه یا دانشگاهِ دنیا دیده‌اید که معلم، طراحِ سؤال، فروشندهٔ صندلی، مصححِ برگه و قاضیِ دادگاهِ تجدیدنظر، همگی یک نفر باشند؟!

مسیرِ شکارِ مشتری را خودشان طراحی کرده‌اند. من فقط چراغِ قوه انداخته‌ام رویش:

1. پلهٔ ۱ · ورودیدورهٔ رایگان صفر تا هزار، روی سایت پراپ. رایگان
2. پلهٔ ۲ · جلسهٔ ۳۱“آماده‌سازی برای چالش پراپ”. دوره شما را به سمت یک محصول مشخص هدایت می‌کند. هنوز رایگان
3. پلهٔ ۳ · خرید چالشاز ۱۸ دلار برای حساب هزار دلاری تا ۴٬۴۹۰ دلار برای پرو تریدر ۱۰۰ هزار دلاری. خرید ریالی. (منبع) پول شما
4. پلهٔ ۴ · رد شدنطبق گزارش‌های کاربران: لغو حساب با استناد به قوانین جدید، ریسک شناور، تعداد دستگاه، اکسپرت. (منبع) راه حل پیشنهادی همیشه یکی است: چالش بعدی. باز هم پول شما
5. پلهٔ ۵ · قبول شدنپرداخت “از خزانهٔ شرکت”، با سقف ۴ درصد سود روزانه که فقط در تلگرام توضیح داده شده. (منبع) پول بقیه
6. پلهٔ ۶ · حساب واقعیو وقتی خواستید با پول خودتان معامله کنید، بروکر هم آماده است: موند اف ایکس، با همان مالک. (منبع) پول شما، تا آخر

در علمِ اقتصاد یک قانونِ آهنین داریم: وقتی واردِ یک کازینو می‌شوید و به شما نوشیدنی و غذای رایگان می‌دهند، به این خاطر نیست که عاشقِ چشم و ابروی شما هستند. به این خاطر است که می‌دانند تا چند ساعتِ دیگر، روی میزِ بازی صد برابرِ پولِ آن غذا را از جیبِ شما برمی‌دارند. دورهٔ رایگان، همان نوشیدنیِ دمِ درِ ورودی است.

۳آیا پراپ فنفیکس (FeneFX) معتبر است؟ کالبدشکافیِ خزانه و نظرات کاربران: وقتی با پولِ خودِ مردم به ریشِ مردم پز می‌دهند

این‌جا قلبِ تپندهٔ این امپراتوری است. جایی که رازِ ماشین‌های لوکس، سفرهای دبی و استانبول، و استوری‌های پرزرق‌وبرق فاش می‌شود. بیایید ببینیم بررسیِ مستقلِ “خانهٔ سرمایه” که اسنادِ حقوقی و ریزنوشته‌های انگلیسیِ سایتِ فنفیکس را زیر ذره‌بین گذاشته، چه چیزی کشف کرده است:

“صفحهٔ اسناد حقوقی فنفیکس صریح می‌نویسد حساب‌های چالش دمو هستند و پرداخت‌ها از خزانهٔ شرکت انجام می‌شود. سود شما را بازار نمی‌دهد، خود شرکت از منابع خودش می‌دهد. فنفیکس در پرسش‌های متداولش هم می‌گوید کارگزار تحت نظارت نیست.”خانهٔ سرمایه، بررسی فنفیکس، ۱۳ مهر ۱۴۰۵

یک نفسِ عمیق بکشید و این اعترافِ رسمی را هضم کنید: حساب‌های چالش، دمو (مجازی) هستند و سودها نه از بازارِ جهانی، بلکه از “خزانهٔ شرکت” پرداخت می‌شود! بیایید مثلِ دو تا آدمِ عاقل حساب‌وکتاب کنیم. وقتی حساب دمو است، یعنی هیچ معامله‌ای به بازارِ جهانیِ فارکس وصل نیست و یک سنت هم از وال‌استریت یا لندن واردِ این شرکت نمی‌شود. پس این “خزانهٔ شرکت” از کجا پر می‌شود؟ فقط و فقط از یک جا: از پولِ ثبت‌نامِ چالش‌هایی که من و شمایِ ایرانی از جیبمان داده‌ایم! این یعنی یک بازیِ جمعِ صفر (Zero-Sum Game) بینِ خودِ مردمِ ایران و به مدیریتِ آقای آهنگری: سودی که امروز به یک برنده می‌دهند تا با او ویدیوی تبلیغاتی ضبط کنند، دقیقاً پولِ خردِ ۵۰ جوانِ ناامیدی است که دیروز در چالش رد شده‌اند!

در چنین مدلی، شرکت فقط در یک صورت ورشکست نمی‌شود و می‌تواند برای صاحبش در دبی و استانبول زندگیِ شاهانه بسازد: اینکه مطمئن شود حداقل ۹۰ تا ۹۵ درصدِ شرکت‌کنندگان در آزمون رد می‌شوند! این دیگر ربطی به بدجنسی ندارد. این الزامِ ریاضیِ ترازنامهٔ شرکت است. اگر شما قبول شوید، شرکت از جیبش ضرر کرده. اگر شما ببازید و حسابتان لیکویید شود، پولِ خریدِ چالشِ شما مستقیم می‌رود توی جیبِ مالکِ شرکت! به همین خاطر است که قوانینِ عجیب‌وغریب مثلِ “سقفِ ۴ درصد سودِ روزانه” را حتی در صفحهٔ اصلیِ قوانین نمی‌نویسند و قایمکی در کانالِ تلگرام اعلام می‌کنند تا بهانهٔ قانونی برای ابطالِ حساب‌های سودده همیشه در آستینشان باشد:

من ستونِ “انصاف” را هم نوشتم تا کسی نگوید یک‌طرفه به قاضی رفته‌ام. بله، به چند نفر سود داده‌اند و تراکنشِ بلاک‌چین هم دارد. اما در هر سیستمِ شرط‌بندی و لاتاری، شما باید به ۵ نفر جایزه بدهید و بوق و کرنا کنید تا ۵ هزار نفرِ بعدی ترغیب شوند و بلیط بخرند! آن پرداختی‌ها نشانهٔ سلامتِ مالی نیست. آن “هزینهٔ بازاریابی” از محلِ پولِ مال‌باختگانِ قبلی است.

۴بررسی رگوله و اعتبار بروکر موند اف ایکس (MondFX): بروکرِ شخصی و طنزِ تاریخیِ “قرارداد با بانک مرکزی انگلستان”!

در جلسهٔ پنجمِ دورهٔ رایگان، ایشان با ژستی دلسوزانه درس می‌دهند که: “بروکرها چطور دزدی می‌کنند و چطور در امان بمانیم”. منبع. واقعاً دستشان درد نکند! در تمامِ کتاب‌های مالیِ دنیا، خطِ اولِ در امان ماندن از دزدیِ بروکر این است که آن بروکر دارای “رگوله و مجوزِ نظارتِ مالی” (مثل FCA، ASIC یا CySEC) باشد. حالا بیایید ببینیم بروکری که خودِ ایشان تأسیس کرده (موند اف ایکس، MondFX) و شاگردانش را به آن‌جا هدایت می‌کند، چه مجوزی دارد:

“سایت در فوتر “تحت نظارت رگولاتوری موریس و سنت‌لوسیا” را می‌زند، اما سنت‌لوسیا فارکس را رگوله نمی‌کند (ثبت 2024-00109 فقط ثبتِ شرکت است) و برای بخشِ موریس هیچ شماره‌مجوزی روی سایت ارائه نشده و ما هم در رجیسترِ FSC موریس موردی نیافتیم… دفترِ دبیِ تبلیغ‌شده هم در رجیسترهای امارات (SCA/DFSA) پیدا نشد.”B2Check، بررسی موند اف ایکس، خرداد ۱۴۰۵

تفاوتِ “شماره ثبت شرکت” در جزیرهٔ سنت‌لوسیا با “مجوزِ کارگزاری مالی” چیست؟ خیلی ساده است: اگر شما فردا صبح یک ساندویچی یا آرایشگاه هم باز کنید، به شما یک شماره ثبتِ شرکت می‌دهند که نشان می‌دهد در اداره ثبت اسناد وجودِ خارجی دارید! اما آیا شماره ثبتِ ساندویچی به شما اجازه می‌دهد از مردم سپردهٔ ارزی بگیرید و کارگزاریِ مالی بزنید؟ سنت‌لوسیا فارکس را رگوله نمی‌کند. ادعای رگولهٔ موریسشان بدونِ شماره است و در رجیسترِ FSC موریس وجود ندارد، و دفترِ دبی هم در هیچ رجیسترِ رسمیِ امارات ثبت نشده است. منبع. بدون صندوق جبران، بدون تفکیک وجوه مشتری، بدون حمایت بالانس منفیِ قابل راستی‌آزمایی. (منبع) یعنی اگر فردا صبح کلِ موجودیِ حسابِ شما در این بروکر صفر شود یا دکمهٔ برداشت کار نکند، دستتان به هیچ دادگاه و نهادِ ناظری در کرهٔ زمین بند نیست.

اما صبر کنید! می‌رسیم به بامزه‌ترین جوکِ مالیِ قرن که در رپورتاژهای اسفند ۱۴۰۲ ایشان در خبرگزاری آنا و موبوارز چاپ شده است. این جمله را بخوانید و سعی کنید نخندید:

“محمد آهنگری با عقد قرارداد با سنترال بانک انگلستان و چند تأمین‌کنندهٔ معتبر دیگر برای اولین بار موند اف ایکس بروکر معتبر در سطح جهانی را افتتاح می‌کند تا ایرانیان بتوانند با خیال راحت در یک بروکر معتبر ترید کنند.”خبرگزاری آنا، اسفند ۱۴۰۲، همین متن در موبوارز

“عقد قرارداد با سنترال بانک انگلستان (Bank of England)”؟! برای کسی که حتی یک واحد اقتصادِ کلان پاس کرده باشد، این جمله در حدِ این است که یک بقالی در تهران ادعا کند با فدرال رزرو آمریکا و سازمان فضایی ناسا قراردادِ تامینِ ماست بسته است! بانک مرکزی انگلستان نهادِ سیاست‌گذارِ پولیِ دولتِ بریتانیاست و اصلاً با هیچ بروکرِ فارکسی در دنیا قراردادِ تجاری نمی‌بندد، چه برسد به یک بروکرِ بدونِ مجوز در جزیرهٔ سنت‌لوسیا! نهادِ ناظرِ مالی در انگلستان FCA نام دارد که اتفاقاً اسمِ موند اف ایکس در صد فرسخیِ فهرستِ آن هم دیده نمی‌شود. اینکه یک نفر انقدر مخاطبش را ناآگاه فرض کند که در رسانهٔ رسمی بنویسد “من با بانک مرکزی انگلستان قرارداد بستم”، دقیقاً عمقِ فاجعه و نحوهٔ نگاهِ این جریان به شعورِ مردم را نشان می‌دهد.

B2Check گزارش کرده که در ایران‌بروکر، گلوب‌گین و BrokersView “حجم قابل‌توجهی” شکایت برداشت ثبت شده، از جمله ادعای کاهش سود ۲۷ هزار دلاری به ۵ هزار دلار و قفل حساب پس از واریز، و ارزیابی خودش را “دوری توصیه می‌شود” نوشته. منبع. این روایت‌ها یک‌طرفه و اثبات‌نشده‌اند و من آن‌ها را حکم نمی‌دانم. برای همین روی آن‌ها بنا نکرده‌ام. روی چیزی بنا کرده‌ام که قابل بررسی است: نبودِ مجوز.

۵استیتمنت محمد آهنگری اصل: ۱۰ روز روی سرورِ شخصی، وقتی خودت به خودت مدال می‌دهی!

می‌رسیم به سؤالِ مرگبارِ همیشگی: “بهترین تریدر ایران” کجا ترید می‌کند و سندش کجاست؟ در شهریور ۱۴۰۴، بالاخره پس از سال‌ها، ویدیویی منتشر کردند با عنوانِ پرطمطراقِ “بررسی استیتمنت حساب ۱۰۰ هزار دلاری”. منبع. کلِ تاریخچه؟ فقط ۱۰ روز! اما همان ۱۰ روز هم پر از نکاتِ حیرت‌انگیز است که از زبانِ خودشان در ویدیو می‌شنویم:

“مشخصات اکانت به اسم محمد آهنگری هست… اکانت روی سرور Mond… سرور ریله.”دقیقه‌های آغازین همان ویدیو

“ما جلسهٔ اول کاری رو انجام دادیم که خیلی کارستان بود… اکانت رو تا ۷ درصد بردیم توی ضرر… یه معامله بزنیم بعد برعکس بکنیم بعد هج بکنیم بعد مارتینگل بکنیم بعد حجم اضافه بکنیم… در روزی که قمار کردیم هم با ۲ درصد بیرون اومدیم.”همان ویدیو

“این فکر کنم یازدهمین یا دوازدهمین باری بود که ما لینک مای‌فیکس‌بوک دادیم.”همان ویدیو

بیایید این کمدی را در سه پرده کالبدشکافی کنیم:

پردهٔ اول (تقلبِ ساختاری): حساب روی سرورِ Mond یعنی بروکرِ موند اف ایکس باز شده است. یعنی بروکری که صاحبش خودِ آقای آهنگری است! فلسفهٔ وجودیِ سایتِ Myfxbook این است که به عنوانِ یک داورِ بی‌طرف، به سرورِ یک بروکرِ مستقل وصل شود تا تریدر نتواند اعداد را دستکاری کند. وقتی خودت صاحبِ بروکر هستی و به بک‌اندِ سرورِ متاتریدر (Admin/Manager Panel) دسترسیِ کامل داری، می‌توانی در ۳۰ ثانیه هر معاملهٔ فرضی با هر تاریخ و هر سودی را در دیتابیسِ سرورِ خودت ثبت کنی! ارائه دادنِ استیتمنت روی بروکرِ شخصیِ خودت، دقیقاً مثل این است که یک دانشگاهِ خیالی در اتاق‌خوابت تأسیس کنی، خودت به خودت مدرکِ دکترایِ افتخاری بدهی و بعد با آن پز بدهی!

پردهٔ دوم (۱۰ روز قمار و مارتینگل): من بیش از ۴ سال است که حسابِ واقعی‌ام زیرِ ذره‌بینِ Myfxbook است و هنوز می‌گویم در آمار، ۴ سال هم باید با احتیاط بررسی شود. آن‌وقت “نابغهٔ ترید” برای اثباتِ خودش یک حسابِ ۱۰ روزه آورده است! و در همان ۱۰ روز چه کرده؟ به اعترافِ خودش، روزِ اول ۷ درصد رفته تو ضرر، بعد عصبانی شده، معامله را برعکس کرده، هج کرده، مارتینگل زده، حجم اضافه کرده و خودش اسمش را گذاشته “قمار”! و چون از قضا بازار برگشته و جان سالم به در برده، این قمارِ خطرناک را به عنوانِ “کارستان” به ۱۰۰ هزار دانشجویِ مبتدی قالب می‌کند. تا فردا همان دانشجو در چالشِ پراپِ فنفیکس مارتینگل بزند، سقفِ دراودانش رد شود، حسابش بسوزد و پولِ چالش برود توی خزانهٔ استاد!

پردهٔ سوم (لینک‌های روح): می‌گویند “این دوازدهمین باری بود که لینک مای‌فیکس‌بوک دادیم”. خب عالی است! پس الان آن ۱۲ تا لینک کجاست؟ چرا در صفحهٔ بیوگرافیِ رسمی‌تان که ادعای “بهترین تریدر ایران” را دارید، حتی یک لینکِ فعال وجود ندارد؟ استیتمنتِ Myfxbook که استوریِ ۲۴ ساعتهٔ اینستاگرام نیست که بگذاری و پاک شود! وقتی ۱۲ بار لینک می‌دهی و هر ۱۲ بار بعد از چند روز غیبش می‌زند، در زبانِ آمار فقط یک معنی دارد: هر ۱۲ حساب بعد از اتمامِ نمایشِ تبلیغاتی، کال‌مارجین یا نابود شده‌اند!

کسی که هلدینگ دارد، بروکر دارد، پراپ دارد و استودیوی تلویزیونی اجاره می‌کند، برای گذاشتنِ یک لینکِ دائمیِ Myfxbook روی یک بروکرِ معتبرِ جهانی که مالِ خودش نباشد، دقیقاً چه چیزی کم دارد؟ فقط یک چیز: مهارتِ سودآوریِ واقعی در بازار.

برای این‌که معیار روشن باشد: من هم روی سرور بروکر خودم معامله نمی‌کنم، چون بروکر ندارم. حسابم روی یک بروکر خارجی است که هیچ نسبتی با من ندارد، Myfxbook مستقیم از آن می‌خواند، چهار سال و بیش از ۳۵۰ معامله، و لینکش بالای همین سایت است. این را برای فخر نمی‌گویم. می‌گویم تا بدانید چیزی که می‌خواهم، چیزی است که خودم داده‌ام.

۷وقتی در همایش اشکِ تمساح می‌ریزند و در سایت چالش می‌فروشند!

تضادِ بینِ حرف و عمل در این پرونده به جایی می‌رسد که دیگر نیازی به نقدِ من نیست. کافی است حرف‌های خودِ آقای آهنگری را در دو مکانِ مختلف کنارِ هم بگذاریم. ایشان در آذر ۱۴۰۴ در همایشی پشتِ تریبون می‌روند و با لحنی دلسوزانه و بغض‌آلود می‌گویند:

“بله ما در بحران هستیم… روزانه میلیون‌ها دلار سرمایهٔ مردم داره در فضای بازارهای مالی سوخت می‌شه… بنده اینجا نیستم که کسی رو تشویق به حضور به ترید بکنم.”سخنرانی، یوتیوب هلدینگ آهنگری، آذر ۱۴۰۴

آدم واقعاً تحتِ تأثیر قرار می‌گیرد! می‌گویند “روزانه میلیون‌ها دلار سرمایهٔ مردم دارد می‌سوزد و من این‌جا نیستم که کسی را تشویق به ترید کنم.” اما درست در همان ثانیه‌ای که ایشان بالای سن در حالِ نصیحت کردن هستند، سایتِ خودشان با استراتژیِ “معجزه‌آسای MAA” در حالِ گفتنِ این جملات به همان مردم است:

“…everything required to reach consistent profitability… the MAA strategy, a complete system… which, he says, lets any average trader reach consistent profitability.”صفحهٔ دوره و بیوگرافی رسمی

بیایید این پازل را حل کنیم: در سالنِ همایش، ترید یک بحران است که پولِ مردم را می‌سوزاند. اما در سایتِ فنفیکس، “هر تریدرِ معمولی با استراتژیِ من به سودِ مستمر می‌رسد، پس همین الان دوره را ببین و بعد چالشِ پراپ بخر!” چطور ممکن است یک انسان هم‌زمان هر دوی این جملات را بگوید؟ پاسخ خیلی ساده است: ژستِ “نگرانِ سرمایهٔ مردم بودن” در همایش، برای خریدنِ پرستیژ و مشروعیتِ اجتماعی است، و دکمهٔ “خریدِ چالش” در سایت، برای پر کردنِ خزانه است! و از قضا، حرفِ ایشان در همایش کاملاً درست است: روزانه میلیون‌ها دلار از پولِ مردم دارد می‌سوزد، اما نگفتند که خاکسترِ این پول‌های سوخته، دقیقاً در خزانهٔ پراپ‌فرم‌ها و بروکرهای بدونِ مجوزی جمع می‌شود که امثالِ خودِ ایشان اداره می‌کنند!

و اما گلِ سرسبدِ اعترافاتِ ایشان در همان ویدیوی حسابِ ۱۰۰ هزار دلاری، جایی است که بعد از ادعایِ آموزش دادن به ۱۰۰ هزار نفر در دورهٔ صفر تا هزار، برمی‌گردند و می‌گویند:

“متوجه شدم که ۹۹ درصد کامیونیتی‌مان اصلاً نمی‌دونن آر به آر به چی می‌گن.”همان ویدیو

مفهومِ “ریسک به ریوارد (R/R)” در جلسهٔ ۱۱ دورهٔ رایگانِ ایشان تدریس شده است. وقتی خودِ معلم اعتراف می‌کند که ۹۹ درصدِ جامعه‌اش حتی معنیِ ریسک به ریوارد را نمی‌فهمند، دو حالت بیشتر ندارد: یا دورهٔ آموزشیِ شما آن‌قدر بی‌کیفیت و سطحی است که خروجی‌اش ۹۹ درصد بی‌سوادِ مالی است (که دقیقاً خوراکِ خوبی برای باختن در چالش‌های پراپِ خودتان هستند!)، و یا ادعایِ “۱۰۰ هزار دانشجو” از بیخ‌وبن یک عددِ خیالی است. در هر دو حالت، این جمله سندِ ورشکستگیِ آموزشیِ این سیستم است.

حرف آخر: استیتمنتت روی بروکرِ دیگران کو؟

جمع‌بندی کنیم. دوره رایگان است و روی سایت پراپ است و به چالش ختم می‌شود. چالش دمو است و سودش از خزانه پرداخت می‌شود و خزانه از هزینهٔ چالش پر می‌شود. شرکت ناظر مالی ندارد و خودش هم همین را می‌گوید. بروکر شمارهٔ ثبت دارد و مجوز کارگزاری ندارد. شو، چهره اجاره می‌کند و جایزه‌اش حساب پراپ خودِ شرکت است. و در تمام این ساختار، تنها سند معامله‌گری، ده روز روی سرور خودِ مالک است. بقیه “به گفتهٔ خودش”.

من نمی‌گویم ایشان نمی‌تواند معامله کند. نمی‌دانم. و دقیقاً مشکل همین است که هیچ‌کس نمی‌داند، با این‌که صد هزار نفر شاگرد او هستند. پس درخواست من روشن است و اجرایش برای “بهترین تریدر ایران” ده دقیقه وقت می‌برد: یک حساب واقعی، روی بروکری که مال خودتان نیست، متصل به Myfxbook، برای دوازده ماه. لینکش را بفرستید. همان روز این صفحه اصلاح می‌شود، تیترش عوض می‌شود و اصلاحیه بالای صفحه می‌نشیند. این بزرگ‌ترین تبلیغ عمر شما هم خواهد بود، بسیار ارزان‌تر از رپورتاژ و خواننده و بازیگر.

و تا آن روز، این صفحه می‌ماند. درست همان‌طور که عنوان “The Best Iranian Trader” روی سایت خودتان مانده. شما عنوان را نگه دارید، ما سؤال را.

پرسش‌های پرتکرار دربارهٔ آهنگری، فنفیکس و موند اف ایکس